Анама – Несібелі Иманқызы

Не бар екен анадан қымбат маған,
Тал бесікке бөлеген, құндақтаған.
Көз алдымнан ұзасаң сымбатты анам,
Сағынғаннан бір сені күн батпаған.

Жүрегіңнің жылуын шашқанда ана,
Оранады шуаққа аспан-дала.
Қасиетін ананың түсінеді,
Адамшылық жолымен басқан ғана.

Ойлап кетсем отырып анашымды,
Бұтақ жайған бәйтерек пана сынды.
Жинаған соң бойыма бар асылды,
Өтіп жатыр өмірім жарасымды.

Қалсам мен бүгін де егде тартып,
Еркелікті мойныңа келем артып.
Бас ауырып, балтырым сыздай қалса,
Жан таппадым жанашыр сенен артық.

Бүкіл тірлік аспанда күнім ғашық,
Ана жайлы ақтардым сырымды ашып.
Мерекесін аналар арқау етіп,
Кетті бүгін кеудемнен жырым тасып.

Жалау болып ананың ақылы ізгі,
Құлшындырып еңбекке жатыр бізді.
Өнерлі өрен өсірген елге лайық,
Әлия мен Мәншүктей батыр қызды.

Құлпырғанда кең далам шуағымен,
Қуанышпен көңілді жуа білген.
Құттықтаймын аналар мерекеңмен,
Нұрландырған өмірді қуатыңмен.