Өлең, жыр, ақындар

Өмірдің өтіп сабағын

  • 11.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1265
Ғабит Мүсреповке

Өмірдің өтіп сабағын,
Әлемге барлай қарадым.
Тілімнің қызыл садағын
Дұшпанына елдің қададым.
Сіңірдім бойға қаланың
Алуан тарау амалын.
Сүйдім де қоңыр самалын,
Кеңдігін алдым даланың.
Керілген түздей керенау,
Жүрісім менің кейде шау.
Алдымда, бірақ, заңғар тау,
Қойнауы жыныс, қалың нау,
Тұрса сонда тосып жау –
Тап берерлік қағілез,
Қимылым бар оқтай тез.
Жортысқанға жол бермес,
Арбасқанға дендемес,
Шымшығанға сыр бермес,
Бітене бидай көк сұлы,
Қаны теппес көк сірі, –
Болмағанға сырмінез
Тосатыным сол мінез!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жоғалған дәптер

  • 0
  • 0

Ақынмын ба, осы мен жыршымын ба,
Шыншыл өлең қиылды қыршынында.
Талай дәптер жоғалды сапарда ұзақ,
Бір шығыннан душар боп бір шығынға.

Толық

Бір жолдастың сыры

  • 0
  • 0

Лапылдаған осы мен өрттімін бе,
Арыстандай ыңранған дерттімін бе?
Шыға келер майданға ат ойнатып,
Сөз семсерін суырған серттімін бе?

Толық

Кеме

  • 0
  • 0

Дүние – кеме теңізді шексіз айналған,
Сапар басы дәмеленер сайраннан.
Айдың нұры теңізді тербеп, тулатса,
Теңселер кеме шыққанша шалғай қайраңнан.

Толық