Өлең, жыр, ақындар

Кертолғау

  • 12.12.2020
  • 0
  • 0
  • 2687
Күй шықпас көкейіңнен еркін келмей,
«Кертолғау» кері қарай шертілгендей.
Шарасыз шымырлайды тұла бойың,
Тас жүрек қорғасын боп ертілгендей.
«Кертолғау» құдды аруана аңыраған,
Ыңдыны сағыныштан қаңыраған.
Шабысқан сан дыбыстың сәулесі бар
Жұлдыздай қара түнде жамыраған.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дерт

  • 0
  • 0

Жүректің дерті тілімде,
Өлсем де сайрап өлемін.
Жоқтаса болды түбінде,
Ғашығым мені – өлеңім!

Толық

Мақта жыры

  • 0
  • 0

Қауашақ ашқан мақта балапандай,
Талпынар күн нұрына мейірі қанбай.
Найқалып көз тартады кең далада,
Мұхитта пайда болған жас аралдай.

Толық

Ақ бұлақ

  • 0
  • 0

Сәбиімде жыр шерттің, ақ бұлағым,
Жағаңда мен шыбықпен шапқыладым.
Кептер атқан баладай еркелікпен,
Малта таспен көзіңді атқыладым.

Толық