Өлең, жыр, ақындар

Асылып сен иығымнан

  • 12.12.2020
  • 0
  • 0
  • 808
Асылып сен иығымнан,
Ішсең шампан, еркесің.
Күлемін мен миығымнан,
Шертіп сөздің келтесін.
Дейсің маған: «Салша шешіл!»
Мен шешілем қалайша.
Болды-ау сенде дертім – есіл,
Пальтоңды іліп малайша!
Сенің өктем туысқаның,
Жеккен салды селтекке.
Болды-ау бекер жуысқаным,
Мансап үшін елпектеп!..
Мансаптан мен шын торықтым,
Көңіл күйім сұрланды.
Өмірде өткен бір жорықтың,
Жолдамасы ұрланды!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көз көргеннен

  • 0
  • 0

Тұрмыс мені желсөзге серік қылған,
Маған да жұрт қосылды, еріп қырдан.
Кей серігім желікті желсөзімнен,
Өзіме де обал жоқ, қарап тұрман!

Толық

Темірші

  • 0
  • 0

Күмбірлі үйге кеудесі толып,
Зейнеттің күйін шертеді көрік.
Сарғайған күзгі жапырақтай болып,
Қашады жалын, сағымдай семіп.

Толық

Оққа ұшқан ақын

  • 0
  • 0

Ақын өлді! – құл боп арға,
Ұшты оққа. Улады өсек.
Кек ала алмай кетті арманда,
Асқақ басын жерге төсеп!..

Толық