Өлең, жыр, ақындар

Қуанушы ем мен ауылда өскенге

  • 15.12.2020
  • 0
  • 0
  • 815
Қуанушы ем мен ауылда өскенге
Балалықпен лай суды кешкенде.
Бабын тауып қалып қоймай мәңгіге
Өкінуші ем қалалық боп кеткенге.

Қол жетсе деп армандаумен қаланы
Айтылғанда жастық шақтың бал әні.
Жұтып кетті сол қызықтың бәрін де
Тоқ қаланың тойымы жоқ араны.

Қала жайлы мен де көп ән шырқағам
Фонтандары көкке атылып бұрқаған.
Гүлзары мен хош иісті бақтардың
Қызықтары тұрған шақта бір қадам.

Солай-солай мен қалаға үйрендім
Бұдан артық мекен жоғын білгенмін.
Шіркін көңіл жадау тартты сезген сәт
Басқашалау болатынын сүйгеннің.

Мен ауылды жиі аңсаймын бұл күнде
Күлсем-дағы шаттық аздау күлкімде.
Осында өскен балалықтың бір сәтін
Айырбастап берсе шіркін мың күнге.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бекер ғой жаным бәрі де бітті дегенің

  • 0
  • 0

Бекер ғой жаным бәрі де бітті дегенің.
Сергелдең болған жүрекке сыйлы ем едің.
Күрмелген тілмен айта алмай кеткен сөзімді
Айтсам деп енді асығып тағы келемін.

Толық

Аға неге хабарласпай кеттің деп

  • 0
  • 0

Аға неге хабарласпай кеттің деп
Қызық шығар ағасынан хат күтпек.
Бірақ ол жан айта алмайды қарағым
Хат жазуға біз есейіп кеттік деп.

Толық

Залымдық ойлап жүретін

  • 0
  • 0

Залымдық ойлап жүретін
Жан емен мысық тілеулі.
Ақшаны ғана білетін
Заманға көңіл жүдеулі.

Толық