Өлең, жыр, ақындар

Қазығұрттың қоңыры

  • 20.12.2020
  • 0
  • 0
  • 1181
Қаламдас бауыр Бақытжан Алдиярға

Сен – Өгемнен,
Мен – Кегеннен,
Азамат ек өрлеп, өнген.
Қолымызға қалам алып,
Сырлас болған шерлі өлеңмен.

Еркелеткен төңірегің,
«Қазығұрттың Қоңыры едің.»
Тағдыр кештің Қаныбектей,
Қасқа ақынның соңына еріп.

Кездеріңде мұң қамаған,
Безіп кеттің Шым-қаладан,
Алматыдан табылар деп,
Жырларыңды тыңдар адам.

Қайдам, бірақ, шын ақынға,
Шынайы Өмір ұнасын ба?!
Ой-қиялың көкте жүр ғой,
Жолығардай бір Асылға.

Сен жырлайсың Өгеміңді,
Мен жырлаймын Кегенімді.
Өмір ғажап болса-дағы,
Өлеңіміз неге мұңды?

Барсам деп ем Өгемге мен,
Шақырмайсың, дегенменен.
Сен оданда осы жазда,
Қамданып ап, Кегенге кел!

Дертіміздің дауасы азда,
Бөленейік дара сазға.
Кегенге кел, содан ары,
Апарамын Қарасазға.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шырша тойы

  • 0
  • 0

Армысыңдар, халайық,
Тату-тәтті болайық.
Жаңа Жылым қош келді,
Шырша шамын жағайық.

Толық

Есениннің елінде

  • 0
  • 0

Бөренелі сол үйлер,
Сол баяғы, сол өлке:
Басын жерге сәл иген,
Қайың түбі – көлеңке.

Толық

Мен туған жер

  • 0
  • 0

Мен туған жердің таулары
Аласармайтын нар бәрі.
Сондықтан болар — арманым
Биікке ғана самғады.

Толық

Қарап көріңіз