Бұл бетте «Өз тілім» атты Маржанай Тубекбаева жазған тіл туралы өлең берілген.
Алшия мініп жас бала Тобылғы күрең тұлпарын. Қызыл туын қолға ала, Қондырған ерке сұңқарын.
Бала, бала, бала! деп, Түнде шошып оянған. Түн ұйқысын төрт бөліп, Түнде бесік таянған.
Бақытты бағалаған түсінед шын, Тағдырдың әрбір сыйын үкіліп мың. Қиындық атаулыға, босқа сынып, Келмейді болмашыға күпір еткім.
Жау жағадай алғандай, Ит балақтан қапқанда. Карантиніңді қайтейін Елімді су ап жатқанда.
Бәтір-ау, түсіп кеткен еңсең неге, қиналып, қыстықпа да кемсендеме, жерден де, елден де әлі жерсің таяқ, қайысып, майысар да семсер дене.
Бетім қайтып кермесе де ешкімнен, бұ тірлікте естімедім сес кімнен, достарымның күндестігін қоздырмай, дұшпанның да білместігін кештім мен.
Хабарлама
INFO
- Рымғали Нұрғалиев
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі