Ана – Абзал Алтый

Тарам-тарам әжімді көрдім жүзіңнен
Жанарыңдағы жасты да көрдім үзілген
Артыңа қарап күрсінбеші анашым
Баса алмай жүрсем ізіңнен

Тек алдыңда жүргім келеді мен сенің
Кеудеммен жабу үшін
Қорғап қалу үшін
Дауылдатып қарсы алдыңнан келсе мұң

Кеудемдегі қызуы күшті шырақтың
Құдайдан соның сөнбеуін ғана сұраппын
Басқалар сенен жұмақтың кілтін іздесе
Ал мен сені "жұмағым" деп ұнаттым

Ертеңіңмін
Қысқалығын сезсем де келте күннің
Жүрегіме өзің құйған мейірім мен
ақылыңды соңымнан ерте білдім
Анашым
Ұзап кетпе жанынан тентегіңнің
Мен жаралғам
(Сен арқылы әлемді сүю үшін)
Бақытпен бітуі үшін ең соңында
Бала кезде бастаған ертегіңнің

Өмірдің салған ізін көрдім жүзіңнен
Баса алмай жүрсем күрсінбеші ізіңнен
Анашым сенің жүргім келеді алдыңда
Жазың боп мәңгі,кезіктірмей күзіңмен!