Сен менің аққумсың – Әділбек Ыбырайымұлы

Сен менің аққумсың
Ынтығымсың,
Алдыға қанат жайып ұмтыл, ұмсын.
Аққуға оқ атпайды,
Сонда да әңгі,
Кезеніп тұрған шығар мылтығын шын.
Сала бер сайраныңды «Сыбырлағым»,
Жаныма таяп келіп, бұрылмадың.
Айдында қалықтаған ақ періштем,
Көрем де ...
ұғынамын ғұмыр мәнін.
Сүдінің көзді алады қарықтырып,
Жайыңды қайтсам деймін
барып, біліп.
Сезімім өлтірмейді сарайдағы,
Түнекті жібереді жарық қылып.
Сен неткен керім едің, келісті едің?
Жанымның ой-шұқырын тегістедің.
Өзіңді көре алмасам тұра алмаймын,
Болардай дәл осылай не істедің?