Өлең, жыр, ақындар

Жауып тұр ақ қар

  • 02.03.2021
  • 0
  • 0
  • 2334
Жауып тұр ақ қар...
Ақ қарға сырды ақтардым.
Құлдилап төмен
Құлады жерге ақ қар – мұң.
Аппақ қар болу арманым,
Бiрақ
Келмейдi табандарға тапталғым.
Жауып тұр ақ қар...
Көз жасы мүмкiн аспанның?
(Мен неге одан жасқандым?!)
Перiште болар кеудесiнен жиренiп ұшқан
Тәңiрден қорықпай тасқанның.
Жауып тұр ақ қар –
Ақ үмiт, аппақ армандар,
Орындалмай ақ парақ болып қалғандар.
Қар көңiл берсең жетедi маған, жаратқан,
Аппақ қардың тағдырын басқа салмаңдар!
Аппақ қар – көңiл,
Таусылмас, сiрә сұрағым.
Кеуденi керiп жыр – ағын.
Дәл өзiң құсап келедi менiң жылағым,
Келмейдi бiрақ қап-қара жерге құлағым!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күбiр-күбiр, күбiр-дi

  • 0
  • 0

Күбiр-күбiр, күбiр-дi...
Күз жаңбырын құшақтап,
Жапырақтар қара жерге жығылды.
Мынау аспан көңiлiме ұқсап қап,

Толық

Құралайдың салқыны

  • 0
  • 0

Қиялымда жүрем енді тербетіп,
Жүрек жатыр ақ жауынын селдетіп.
Аспанның да түнеріп тұр қабағы,
Астана да суық тартты сен кетіп.

Толық

Жарығыңды, жылуыңды ұсын, Күн!

  • 0
  • 0

Жарығыңды, жылуыңды ұсын, Күн!
Тағдыр деген – үзігі екен түсімнің.
Мен өмірге келген жоқпын, расында
Өмір маған келгендігін түсіндім.

Толық