Өлең, жыр, ақындар

Солай ғой

  • 07.03.2021
  • 0
  • 0
  • 852
– Қазақстан, отаным ба ?
– Отаным!
– Мынау дала мекенім бе?
– Мекенім!
Күйін кештім жаңа туған ботаның,
Белгісіздеу қашан белге жетерім.
Бәрі бізде, тауыса алмайсың өлшетіп,
Байлық та бар басыңды изеп, иланар.
«Көк қағазды» көкжиектен көрсетіп,
Жат жұрттықтың жетегінде бұйдалар...
Не жоқ дейсің, менің мынау өлкемде,
Қайрат, жігер, қулық, тағы ептілік...
Айнымайтын адамдықпен өлсең де,
Жетпейді тек, жетесі мен тектілік!
– Қазақстан, мерейім бе?
– Мерейім!
– Менің мәңгі тұрағым ба?
– Тұрағым!
Арамызда азғындарға не дейін?
Тауым құлап, тауқыметпен тынамын.
Қазақстан, шүлдір-шүлдір қойыртпақ,
Алшаң-алшаң азғындардың сайраны.
Бұрқасында босып кетті қой ықтап,
Ауылдастың аузына жоқ айраны.
Қазақстан, Қазақстан... толғанам!
Мұжыламын, жетілемін, жетемін.
Елдігім сын, ең бірінші ол маған –
Тамыр жайған, тағдыр болған мекенім!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Иман ғана

  • 0
  • 0

Шіріген лас өмірдің ішіндемін,
Адамдар – нәпсіге құл, түсінгенім.
Әдепке келтірем деп ұмтылсам да,
Әлсізбін, жетпейді ғой күшім, демім.

Толық

Арғыменен бергіні естіп өскен

  • 0
  • 0

Арғыменен бергіні естіп өскен,
Таразылап тарихты кескілескен,
Қатігездік заманның балғасына,
Жүрегімді еріксіз төстік еткем.

Толық

Дүние қарайтындай...

  • 0
  • 0

Көркем сөзге, иманға селт етпейді,
Өнегелі өлеңді ертек дейді.
Жұдырыққа сыйынып бас иеді,
Боксшының жік-жігін бөлшектейді...

Толық

Қарап көріңіз