Қазақстан әйелдеріне

(Журналдың 25 жылдығына)

Сезіп білім олқылығын, кемдігін,
Жүрген кезде ойға қалып кемді күн
Өмір кілтін ұсынған сол азат күн
Іле қолға берді «Әйел тендігін».
Тарат!– деді азаттықтың ұранын;
Қапас күннің серпіп таста тұманын,
Қыран құстай самға асқар қияға!
Деді дағы мегзеп берді мұрадын.
«Теңдікке» кеп талай әйел сыр ашты,
Жаны ұғысқан тату достай сырласты.
Жаңа тілек, игі ниет жолында,
Талай қиын өмір өрін бірге асты.
Оқырмандар көз алмады бойыңнан,
Жаңылмадың шықтың көптің ойынан.
Талапты жас, күллі әйел қауымы
Тастамайтын құрал болдың қолынан.
Шағын ғана: «Теңдік» едің бір күнде,
Жаңа ормандай ескеніңді білдің бе!
«Қазақстан әйелдері» тойы деп,
Тербелгенін көрдім қызыл гүлдің де!
Жақсы әңгіме, жанды очерк, батыл сын,
(Сын жағына сызылмайсың, батылсың).
Отанымның сүйіктісі болуға,
Сенсің менің жанашырым ақылшым!
Кең жайлауда мал соңынан жосыған
Қызыл отау, тракторшы қосынан...
Қайда барсам, сен алдымнан шығасың,
Қарт күйіне, жас үніне қосып ән.
Беттеріңді ашқан адам толқиды,
Әр сөзіңді көңіліне тоқиды.
Академик – Нәйлә апайдың өзі де,
Өз үнім деп сүйсініп-ақ оқиды.
Өзің өстің оқушың да қалмады,
Өз басы емес, бүгінгі ойы – арманы –
Отан қамы, халық бағы — сол үшін,
Нөмірлерің нұрлы болсын алдағы!

---