Өлең жазсаң – Тұрсынхан Әбдірахманова

Өлең жазсаң айтатының –
Адамдық пен адалдық,
Ар-ұят тым көн болса да,
Бір қозғалып қаларлық.
Күнделікті ісінде оны
Іздесек те шам алып,
Ізі-түзін таптырмайды,
Таптырмайды жоғалып.
Өлең жазсаң айтатының –
Ақыл-кеңес ізгілік.
Ойдан отар өргізесің,
Әр қадамыңды із қылып.
Ісінде оның бірі де жоқ ,
Келе атқалы біз біліп,
Адам үшін жүрегіңнен
Соғады тек ызғырық.
Өлең жазсаң көрінесің
Дарқан дүние – гүл бақтан.
Қасын түгіл достарыңа
Құратының кіл қақпан.
Көне күннің күншілісің –
Жылан жүріс, із баққан.
Ізгі жанның жақсылығы
Жүрегіңді сыздатқан.
* * *
Көйлегіңде кіршік жоқ
Жақсы-ақ екен!
Шалбарын да қыры оқтай,
Шап-шақ екен!
Сыртың әсем
Сүйсінер кісі мақтап...
Шіркін сондай болса ғой ішін аппақ.