Менің жайым мәлім болды – Әбілда Аймақ

Менің жайым мәлім болды,
Сенің қалтаң қалың болды.
Қорғайтыным арым болды,
Ал тергеуші залым болды.
Сол тергеуші биыл мені,
Тұра алмастай құлатты ерте.
Бар дүние үйімдегі –
Бір кереует, бір-ақ көрпе.
Кесе-шәйнек, шелек-пелек,
Толы еді қоқысқа ошақ.
Бәрін хаттап бөлек-бөлек,
Жатты үйімді «опыс» жасап.
Қазақы там мыжырайған,
Осылайша қолды болды.
Тергеушіге тыжырайған
АКТ қағаз толды – болды.
Қарауытып талды көзім,
Уланды аңғал-саңғал жүрек.
«Қалай тұрдың жалғыз өзің?»
Деп тергеуші таң қалды тек.
Зар құсқанмен санам жүдеп,
Алдан үміт үзбейді екен.
Тергеушілер адамды тек
Соттау үшін іздейді екен.