Тумын қаған

Басын қосқан Ғұндардың
Тумын деген ер еді,
Әлі күнге өшпеген
Ерлігі мен дерегі,
Қиян-кескі шайқаста
Дес бермеген өр еді,
Қанға бөккен далада,
Пайғамбармен тең еді.
Тумын қаған батырдың
Ашылмаған тереңі,
Ен жайлаған ғұндарды
Салтанатқа бөледі,
Қытай – алып айдаһар
Жер - дүниені жалмаған,
Айналмаған қытайға
Тайпалар да қалмаған,
Ғұндарыңды жұтуға
Талай жорық арнаған,
Бірақ, жолы болмаған,
Ақылды ісі Тумынның
Бұлтты ысырып торлаған,
Күннің нұрын себелеп,
Ер түрікті қолдаған,
Қытай үшін бұл кезең
Апат болып сорлады,
Сондықтан да салынған
Ұлы қытай қорғаны.
Бабаларға мың алғыс
Айтар бүгін орманы,
Пәлекеттен бабалар
Өз ұрпағын қорғады.
Тумын көшкен айлаға
Жауға толы айнала.
Күн ханшасы Қытайдың
Бекзаттарға сай ғана,
Тумын соған үйленді
Саясатты ойлана.
Құда болып Қытаймен,
Алыстады қан-қырғын.
Үміт тағы көктеді
Нөсерінде жаңбырдың.
Тумын – бізге сыйлаған
Бақыты еді тағдырдың.
Үйсін, Қаңлы бұл кезде,
Отау құрған ел болып.
Бірі аға, іні боп,
Бірі жаға, жең болып.
Бірақ Тумын қағанға
Тумас ешкім тең болып,
Қалған Тумын ерлігі
Тарихта алтын мөр болып.