Өлең, жыр, ақындар

Байтақ елім

  • 02.05.2021
  • 0
  • 0
  • 1899
Киелі қасиетін сезе біле,
Ынтыға түстім қанша өз еліме.
Орғыған –
Омырауын орай ағып –
Айналып кеткім де кеп өзеніне.
Соны ойлап...
Түндерімде жыр түлеткен,
Көз алмай қараймын да бұлтына өктем...
Күбірлеп оянамын:
«Осынау ел
Есен-сау болса!» – дейтін бір тілекпен.
Жорымай жеке басым мұны ырымға,
Тәубе айтып тұрам мынау ұлы қырға.
Осы қыр – жалықтырмас жұлдызды әлем,
Осы қыр – табан тірер тұғырым да.
Жаралған кемеңгерлік, кемелдікке
Кеңдігі бар-ау дүние сенерлік те!
Осы елдің ұлымын деп ойлағанда,
Көңілің көнбейді екен төмендікке!
Демеймін сұңқарымын,
Тұлпарымын.
Артынан айта жатар жұрт анығын.
Туған жер,
Сені жерге қаратпас тек,
Өзіңе осыншалық іңкәр ұлың!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жұбату

  • 0
  • 0

Бәтір-ау, түсіп кеткен еңсең неге,
қиналып, қыстықпа да кемсендеме,
жерден де, елден де әлі жерсің таяқ,
қайысып, майысар да семсер дене.

Толық

Теріс қарап түксиіскен, түнерген

  • 0
  • 0

Теріс қарап түксиіскен, түнерген,
Не жақсылық күтем дейсің бүл елден.
Еркіндікті алсақта ойып ортадан,
ескілікті аңсап қойып жүрем мен.

Толық

Алакөлге шақырғанда

  • 0
  • 0

Байтақ жатқан Алакөлдің аралайын қай ауылын,
бәрі менің бауырларым, бәрі менің аяулым.
"Немен келдің?" —
деп те менен жөн сұрасып жатады ел,

Толық