Марат

Жұмекен Нәжімеденовтің «Күндер өткен сайын ауыл қашықтап» — ауыл өмірінің өзгере түсуі мен адам сезімдерінің терең сырларын бейнелейтін әсерлі поэтикалық шығарма. Өлеңде кезінде туған ауылды сағыну, оның қашықта қалуы, ауылға деген бауырмалдық пен махаббат табиғаттың меланхолиялық образдарымен шебер суреттеледі. Күндер өткен сайын ауыл қашықтап, күндер өткен сайын жүрміз ғашық боп деген жолдар арқылы ақын ауыл мен адамның арасындағы рухани байланысты сезіндіреді, әрі оқырманға махаббат пен сағыныштың күшеюін көрсетеді.

Бұл шығарма қазақ поэзиясының өнерлі тілі мен эмоциялық тереңдігін айқын көрсетеді. Жұмекен Нәжімеденовтің табиғатты адамдық сезіммен үйлестіре суреттеуі оқырманды ойға батырып, ауылдың қадірін, туған жердің маңызын қайта бағалауға шақырады.

Мен бұл өлеңді оқып, уақыт өткен сайын ауыл мен жүрек арасындағы байланыс пен сағыныш сезімінің қалай күшейетінін терең түсіндім. Мұндай туындылар қазақ әдебиетінің рухани байлығын көрсете отырып, оқырманға туған жерді қайтадан ой елегінен өткізуге мүмкіндік береді.