Көк көйлек – Исраил Сапарбай

Көктемде мынау көңілден көшсін қаяу-мұң,
Көк көйлегіңді киіп бір шықшы, аяулым.
Көк белмен көшіп, көкжиек асып кетейік,
Бетке алып біздер тамаша, думан, той аулын.
Даланың жасыл жоны мен қия қырқасын
Бозторғай – көңіл бозым бір шақта
шырқасын.
Көгілжім жиек көрсетпей бөгде көздерге,
Көгілдір мұнар құшағына алып қымтасын.
Талықсып кетіп таң алды көрген түстердей,
Көк көйлек киіп көгілдір көктен түс көлбей...
Шуағы – шашу шадыман шаңырақ ішінде
Шалқиық бір сəт шаттықтан шарап ішкендей!
...Есіңде бар ма сонау бір жылғы той кеші,
Мазалы мамыр, ажарлы ауыл бейнесі?
Көк көйлек киіп көлеңдеп жүрген өзіңдей
Көгілдір көктің көз тартып еді-ау кеудесі!
Аңсарым ауып ажарыңа айдай толысқан
Мен сонда, жаным, өзіңмен алғаш танысқам.
Көк көйлек киіп көп қыздан бөлек сен тұрдың
Түскендей болып ғайыптан, көктен, ғарыштан.
Айырған мені ақылдан,
естен,
еріктен
Көк көйлегіңмен көрінбей жүрсің неліктен?
Еркелей қалсаң – аумай қалушы ең еліктен,
Елжірей қалсаң – еңлік гүлдей көрікті ең...
...Көктемде мынау көңілден көшсін қаяу-мұң,
Көк көйлегіңді киіп бір шықшы, аяулым.
Көк белмен көшіп, көкжиек асып кетейік,
Ішіне еніп көгілжім тартқан бояудың...