Мәзір
Сайт туралы
Ереже
Жарнама
Сайт картасы
Кері байланыс
FAQ-нұсқаулық
Кіру
Тіркелу
Бөлімдер
Негізгі бет
Әдебиет
Өлеңдер
Ертегілер
Әңгімелер
Ақын-жазушылар
Мақал-мәтелдер
Ұлағатты сөздер
Жұмбақтар
Анекдот, әзілдер
Жаңылтпаштар
Білгенге маржан
Математика
Биология
Ақпараттық технология
Спорт
Мотивация
Салт-дәстүр
Денсаулық
Тарих
Қызықты деректер
Химия
География
Қазақша есімдер
Физика
Дастарқан
Тілектер, құттықтаулар
Медиа
Видео
Суреттер сөйлейді
Оқушыларға
Оқушылардың өзге жұмыстары
Пайдалы ақпараттар
Ғылыми жұмыстар
Рефераттар
Шығармалар
Тақпақтар
Онлайн тест
Ұстаздарға
Тәрбиешілерге
Ашық сабақтар
Баяндамалар
Сценарилер
Пайдалы ақпараттар
Коучинг сабақтар
Сертификат алу
Презентациялар
Әдістемелік көмек
Жаңалықтар
×
Материал қосу
Өлең қосу
Мақала қосу
Нақыл сөз қосу
Анекдот, әзіл қосу
Мақал-мәтел қосу
Ашық сабақ қосу
Негізгі бет
Барлық авторлар
Исраил Сапарбай
Автордың
Өлеңін қосу
Мақала/Әңгімесін қосу
Нақыл сөзін қосу
Исраил Сапарбай
Исраил Сапарбай (1941 жылы 15 мамырда Өзбекстан Самарқанд облысы Кушрабад ауданында туған) — қазақ ақыны, драматург, аудармашы, сазгер. "Платинды Тарлан" тәуелсіз сыйлығының лауреаты. Парасат орденінің иегері (2012).
Туындылары
Өлеңдері
Тылсым түн
Қардаш
Жантәсілім
Жалғыздық
Қоңыр әуен
Жарты
Жаныма азық болдың аз ғана күн
Енді маған бүршіктеу жоқ, бүрлеу жоқ
Ғашық болу...
Дел-сал денем
Терісқақпай
Көкең бе?
Ұлттың ұлы мұраты
Қазақ қызы
...Әлқисса
Күз, қыз және мен
Оңашаны олжалап
Жұпарға
Шешiншi
Гаухарға
Сен кiм едiң?
Бір тал гүл
Бiлмей далмын
Баяғы сол күнiң-ай, баяғы сол!
Бейiлiм саған деген берiштендi
Бүгінгі би
Сен – Бойжеткен, Мен – Жiгiт
Тұңғиық теңiз түбiне
Қарақат көз, қарағым, мойыл – жанар
Кiрпiгiме асылған
Көзiмнен сырғып лағыл жас
Жасыл бақ, жапырағына Айды ораған
Көнбеген ырқыңа əлi
Жабырқау жанды жұбатпай
Бағала менi, бағала
Елемейiн
Сенсiз көңiл құлазыр, жетiмсiрер,
Дертiмнiң таппақ болып дауасына ем
Бастау алған бұлақтан кəусар көлiм
Жиi-жиi түсiме неге енесiң
Базары қызық бал күннен
Өкiнбеймiн бiреудi өпсең де өлiп
Күз...Қоштасу
Күрең шай
Өмiр бiзге бiр-ақ келер, көп келмес
Аңсау
Тiрi екенсiң ғой
Тумысынан жаныма азық гүлiм
Көздерiңе бiр мұңды құйып алып
Көшкенде жылқы айдаймын аламенен
Алма бақ, бұрынғыдай сəнiң кəнi?
Тəркi дүние. Түн қойны. Таң аясы
Гүлге сендiм бөктерде бүр ашар деп,
Жас жұбайларға тілек
Сенсiз менiң өмiрiм өлең бе едi
Бұл жерде болмаса да халық бөтен
Сен өзiң түрлi-түрлi-түрлi екенсiң
Сені көрсем
Жамылып жаздың неше мақпал түнiн
Күлкiсiнен өзiнiң, күлкiсiнен!
Ағып түскен аспаннан жұлдыздайын
Ех, Лена!
Сақта менi
Сен болмасаң
Түс
Болмай жүр ғой
Қыздарда да алтын, мыс, қалайы бар
Қош, кермиық Келiншек, ерке күлген
Махаббат па?
Егіз лебіз
Үш тал гүл
Бойжеткен
Жаның қандай, айналайын, мөп-мөлдiр?!
Өңiм түгiл түске енбеген, Ғайып-қыз
Əн еркесі – «Алқоңыр»
Кiсi жары
Мен сенi жақсы көрем шын жүректен
Жалыныңменен ысытпай
Қаралы бойжеткен
Қара шəлi
Жесір жыры
Мұңлық
Сүймегендер жыры
Көзiң сенiң – шаркесе шарап толы
Аяулым, бүгiн тағы түсiме ендiң
Көктем едi
Бұрымыңа арқаңда бұлғақтаған
Ерке қыз-ау, елгезек, елiк көңiл
Жан қыздар, жаныма əркез жақынсыңдар
Мерт болған гүл
Мен сенi көрмегелi көп күн өттi
Мiнезiң сенiң жаз-жайраң
Жыламашы, жаным
Сүмбiл шашты су бетiне жайып сап
Егiлдiм саған, берiлдiм
Сені күттім...
Қыз бен қымыз
Кездессем азын-аулақ
Ес жиғанда жолығып Елесiммен
Мен сенi, жаным, түсiнем...
Түн балладасы
Қара қасың қиылған айқабақта
Бiлектей арқасында өрген бұрым
Ұйқыңнан бүгiн ерте тұршы, гүлiм
Төсiңнен тоят бердiң...
«Кетпе» – дейсiң
Сен менiң көңiлiмдi таба алмадың
Өзге емес, өзiме аян өз кеселiм
Мүмкiн, менi сөгерсiң, кiнəларсың
Сенсiз мынау қаланың сəнi кеттi
Ақтарсам жүректегi жайдың бəрiн
Қинадың-ау, қинадың-ау менi ұқпай
Жырым саған арналды, əнiм саған
Көңiлдiң өзiң едiң жыр-думаны
Сен маған қарамағын мұнар көзбен
Өзiңдi перiштемен бiр баладым
Атқанша таң
Күн тусын деп басыма кенен, дарқан
Көншидi көңiл қалай елесiңе
Соншалық көргiм келдi сенi, жаным
Сұлу қызға қарап ем – қымсынбады
Махаббат көлі мұңайды...
Қырлар қайда қырмызы гүл қаптаған?
Қызығымен баурар дейсiң қай бiр күн
Сыздамашы, жүрегiм, сыздамашы
Элегия
Жай-күйiне кiм алаң
Аямай жанға жүк арттым
Арзу
Құстар қайтып барады...
Алақанымнан ұшқан аққуым
Ару
Қасыңа Ай ұрланып келсем дердей
Жарасар қолаң шашың тал бойыңа
Құдайым бəрiн саған бере салған
Көбелегiм
Сенi көргiм келедi де тұрады
Сүйесiң бе сен менi, сүйесiң бе
Алаулап атқан таңдардың
«Жаным-ау» десем, жалт карар ма едiң
Айым келедi, сүйiншi, Күнiм келедi!
Жанарыңда жаз күнi жайнағандай,
Қалқам да емес
Мен сенi неге көрдiм түстен кейiн?
Шақырма, шақырмашы биге менi
Көзiңнен керемет бiр сəуле көрдiм
Мен үшiн жаралғаның анық екен
Тынысымды тыңдашы
Сұлулық
Бiр тамшы көздiң жасындай
Құлпырып кетiпсiң ғой, жаным, бүгiн
Экспромт
Көзiңдегi бiр мұңды
Лебiзiңе сенiп ем шырын, майда
Үкілі әнші
Ағашқа қаққан сынадай
Қыпша белiң қылдырықтай
Ернiм бара бередi ерiнiңе
Қияли өлең
Мағжанша
Бергей де Алла тiлектi
Саған қолым жетпесiн көктегi айдай
Этнографиялық өлең
Қызға сыр бұрынғыдай ақтармадық
Жас талдай бой түзеген қара суда
Айналғам мен елеске сенiң үшiн
Мен сенi жақсы көрем баяғыдай
Əн айтсам теңселесiң, тербелесiң
Кешегi кербез жиырма бес..
Маңдайлы қыз
Қарлығашым, қанатынан жел ескен
Көз алдымнан сағымдай сен көшкелi
Iздеп жүрген iнкəрiм-ау жер-көктен
Жүрегiңнiң атқақтауын байқасаң
Шұғылажан
Виолетта
Перiштеге ғашықпын
Алып кетшi аспанға менi, жаным
Түсiме тағы да ендiң, тағы да ендiң
Перiштенiң суретiн
Қайда беттеп баратсың
Жағасында желбiреген желегi
Бiр бiлерiм: бұл өмiрде Сiз барсыз
Санамды салқыны ұрған Перiмiсiң?
Тəн лəззатын таба алмай, жан құмарын
Көгiлдiр дүниенiң көбелегi
Сенде – лəззат
Мен барармын
Алып кетшi көгiңе жерден менi
Өткен күннiң есте қалар қай күнi
Па, шiркiн, биiң қандай, биiң қандай?!
Қарап жүрмей жүрегiмдi сыздаттың
Соңы мен бұл өмiрдiң басы қайда?!
Тақуаша табынып Елес-күнге
Менi қалап, менi ұғатын жан барма?
Көкiрегiнде көлдей тұнық мұңы бар
Жазықсыз жүрек, жас жүрек...
Қарағым, айналайын, бұраң белiм
Кiм екен екеумiздi дуалаған
Өзiңдi-өзiң несiне алдайсың?
Ескi арықтан су ағар ылайланып
Жазмышыма жалғанда жанашырым
Жарық күнге жан – малай
Мен сенi жiберер ем гүл жайнатып
Түнгі жыр
Бойжеткеннің жүрісі
Көмескi тартқан шақта көңiл-айнам
Өзiң жақтан келмедi-ау жылы хабар
Екі ауылдың арасы
Көгілдір түс
Эсмеральда
Сағыныш
Қамыстай сұңғақ бiр Қамар
Серт
Аямай-ақ қой менi, аямай-ақ
Сен менi неғыласың, неғыласың
Алдау, арбау, мəймөңкелiк, мекерлiк
Мына марғау тiршiлiкте тым сараң
Шəркез уға шаркесем толы бiлем
Есiмнен тандырдың-ау, тандырдың-ау
Түн. Қара қыз
Түс
Бүгiн бақтар
Қарап жүрмей жүрегiмдi сыздаттың
Айтпашы өткенiңдi, өтiнемiн
Жаның сенiң – шаң қонбаған Шарайна
Əйел заты
Сен менi тұсаулама, тұсаулама
Түсiмде көрдiм жалаңаш
Ей, асыл зат!
Махаббат ескiре ме, ескiре ме?
Сыбызғы үндi, сырнай сазды, Сырғалым
Қайда Ай, Күн?
Борпық қарды борбайлап
Қайта тудым
Түн лəззəтiн таба алмай, жан құмарын
Өне бойым өршiп тұр
Сөндiргенше өртiңдi
Сенiң ғана...
Құдайым-ау
Сезiмдi ұрладың
Мұздап барам
Жаныма сəуле сеппедi жаңа Айдың бəрi
Қол созғанмен жете алады Күнге кiм?
Қарғам-ау, Сiз қайдағы, бiз қайдағы
Ақ иықтан басталатын ақ бiлек
Елтiнжалдан елпiлдеп ескен лептей
Әліппе
Сары самауыр қайнайды бабыменен
Сен құйған шəй қандай ыстық?!
Қанатын ғайып жақтан жайып қонған
Жолыңа қайта-қайта қарайладым
Сен неге мұңаясың, жаным, Гүлiм
Арман шiркiн арман ба
Қызғаныш
Күрсiнiп салдық
Ән
Менің Мәжнүн – жүрегім
Мен сенi, қалқам, ұнатып қалдым
Тілек
Кезiнде бəрi болған, бəрi болған
Сөз оғымен өлтiрiп көсем жырды
Мен бiр жылы ағыспын
Мен Сiздi сүйген едiм...
Қазақ аруы
Жерде емес
Шашыңнан иiскедiм қара мақпал
«Жаным» деп сүйдiм
Сарқытындай сараңның
Қас-қабағың, шырайың
Қайғысыз, мұңсыз қайда бақ
Сүйшi менi
Шерте бермей шер, мұңды
Жаралдың қай асылдан?
Екеумiз кездесiп ек қыстыгүнi
Байыз таппас бақыттың
Есенинше
Жанарыңда жалтылдаса жалаң нұр
Перiште пейiлiндей пешенелiм
Бұрала басып
Қасқыр қапқан қақпан сынды қала тар
Сазына сағыныштың сый көңiлмен
Мең
Арғы бiр тегi асылдан
Түн түндiгiн жапқалы таң ұрланды
Сен өлеңсiң
Жүрек байғұс бүлкiл қағып
Ол
Сан дүбiрдi санамнан өшiргелi
Шаштараз
Қаншайымға
Жұлдызға
Марфуғаға
Он бес күн
Қарағым, сiз қайдағы, бiз қайдағы
Тəттi мұңның
Сен менi жат көрмегiн, жат көрмегiн
Жанарыңмен тұнық қара
Жанымды түртiп жəй жатқан
Бұлт маңады тау жаққа көктен көлбей
Желiгi – Жаз
Жүрегiмдi түбiнен
Сенi ойласам...
Көлгiрсiген көп түндей
Жұмбақ жан
Мөп-мөлдiрсiң
Кiрпiгiңе жас қондырмайын
Жүрегiмде – мың бiр қайғы, мың бiр мұң
Ақын жары
Аққу
Бір жұлдыз
Шашыңнан сүйер едiм талдап қана
Жетектесiп жүргенде желмен масаң
Мезi мезгiл меңдеп менi бiр өңшең
Жұмақ түні
Келер ме бiр хабар деп ғашық жақтан
Айдынға аққу қонып, келедi қаз
Жүрiп өткен iзiңдi санамалап
Көркiң-ай, көркiң, беу, сенiң!
Қазақ қызы
Махаббат
Гүлдесте
Наз
Хатың келді...
Сенбеймісің
Кездесу
Қауышу
Ақ қайыңды көремін қыз баладай
Жаным, менің қасыма жақында да
Арман – қыз
Үш тал гүл
Уақыт болар жиған есімді
Соңғы кездесу
Үркек қыз немесе алғашқы махаббат туралы баллада
Жасырынбақ
Айна алдындағы ару
Жастық аялдамасы
Қынай бел
Оралыңның барында ойна да күл...
Маған деген бейілің алабөтен
Жұлдым, таттым талайын көк алманың
Кейуана
Бозқараған
Мезгіл ауып барады Қарашаға
Елжіреуік бір сезім езді ырқымды
Сəукеле – сəулешімнің салтанаты
Көргенім – көріскенім аңсап келіп
Кеудеңді құйын кеулеп, жел кергенде
Сен ауырды дегенде...
Əкелші
Жүрегім бірде күлер, бірде жылар...
Мен саған бірде көктем, бірде күзбін
Адамға ала бөлмес қазынасын
Асылға балап сені Аққу дедім
У-зəрді жалғыз ғана мен ішем бе?
Сағыныш
Болды ғой сыз өткендей табанымнан
Сен өрімдейсің
Көңілім сұлулыққа бір қанбады
Құшағын жайған саған, жайған маған
Аз білерсің мен жайлы, көп білерсің...
Тəтті күннің тауысып талай дəмін
Қоштаса біл
Жылдар салып араға
Қырмызы гүл жайлады құба белді
Қыз он беске келгенде...
Кеш көрдім бе, айтшы, əлде, кезінде ме
Шабытсыз ақ қағазға қонбайды өлең
Қайта жанды өшкен нұрым
Гүласыл
Мұң мен Шаттық алмасады, Гүлмарал
Ашылып жас желектей желге іреңі
Ғашықтар
Көк көйлек
Арыс бойы жиделі
Жетісай желектері
Жазда ауылға бара қалсаң, қымыз көп
Ширығу
Қапылып
Сөз құны
Тыныштық таңы
Қысыр бұлт
Қарағым
Кімге сенем?
Заман зауқы сəт сайын құбылады...
Ит өмір
Қанға біткен қараулық қайдан қалсын?
Абай
Өмір
Бір өкініш өртей-өртей өзекті
Өлара
Қысқы көңіл
Ескі әуен
Нала
Өмір өтіп бара ма?
Мен суықпын...
Адамға Ар – таразы əлімсақтан
Дəм жазса...
Қартаю, өмір
Дүние жалған
Көктем
Жаңбырсыз көктем
Бұйығып
Қамажай
Біздің ауыл оттары
Мәңгілік жыры
Ериді қашан қар мына қалың?
Сыңси ма, əлде, сарнай ма-ау?
Жалғыз жапырақ...
Көңіл күйім еленбей көгендегі
Тағдыр
Мәңгі майдан
Жаңару
Ешкімнің де мақтауы мастандырмас
Жүрегім...
Көкше дәптерінен
Мен неге қайғылымын, қайғылымын?
Ашыса ішім іріп айрандайын
Нөсер
Шілдедегі ақ жауын
Шымқаланы сағыну
Менталитет
Алматы апортын аңсау
Жар мен жыр
Ақыл мен сезім
Аға рухына
Мен шыққан тау
Алпысқа келген ақындар
Ақпан
Өлең
Мен ақынмын
Бір күн озып бара жатыр бір күннен...
Көкейтескен
Туралықтан қалайша тұра қашам?
Жылаған жүрек жұбанар
Ұшқыр еді, ғұмыр
Ойтолғау
Шағала қайда, шағала?
Аяғын басар кердеңдеп
Аурудан айық, емге көш
Ей, Арман!
Ай сəулесі
Қараспанға қар жаудырдым шілдеде
Мені қалап, мені ұғатын жан бар ма?
Аңсау
Қандай кінə бар дейсіз құба таңда?
Жаралмаған темірден тегім менің
Жел тұрмаса қимылдай ма шөп басы
Ең кемінде екі Исраил бар менде
Түнде жазылған өлең
Көшеде қалған итке
Жалғыздық
Әке қабірін іздеу
Үстіне жамылғысын жаба алмай қыс
Өтеміз
Мінәжат
Сиынарым, сүйінерім – бір Алла
Ұлы тойға үш өлең
Түн жарымда жазылған жыр
Бір шырқасам деп едім даусым барда
Өмір, өтіп барасың қайрылмастан
Кейде менің кеудемде жын ойнайды
Індет
Мінбегер
Ақша туралы аңыз
Аққуы аспанға ұшып айдынымның
Айға арзу айтып ем аспандағы
Шыда, шыда...
Құдай берген ауруды емдетпедім
Әлдекім
Уақыт өтеді
Қамап қойып ішіне тас қамалдың
Бұзбақ па кеуде – құлпымды
Күле қарап заман тұр миығынан
Табылар ма тағдырдан тілегенім?
Өмірдің арты – өкініш, басы – қайғы
Мен бір оңып тұрғандай...
Қарағайға қарсы бұтақ біткенше
«Шеңберден шық!» немесе Мұқағали мұраты
Тағдыр
Тағдырым-ай
Сенім
Ақынның қай кезде де ауыр жолы
Ностальгия
Пақыр
Айвазовский картинасы алдында
Теңізге тілек
Іңгіл-ай
Сардар
Арыстан
Шəмші Қалдаяқовқа
Зейнолла Қабдоловқа
Ақсақал
Дарагөй
Қадыр осы...
Шақпақтас
Кеңшілік Мырзабековке
Əшірбек Сығайға
Серік Тұрғынбековке
Нармахан Бегалиевке
Мұхтар Құл-Мұхаммедке
Қуаныш Төлеметке
Бұлбұл туралы аңыз
Алыптарды аңсау
Орынымыздан оянбай, тұрмай
Адал достық жүрмейді айырбасқа
Абайша
Қиял бәйтерегі
Аузына түсе салмай, мақтаса кім
Өмір емес, өмірім – өлермендік
«Кеңсайға» кеткім келді, кеткім келді
Атамекен
Әлихан ата
Ән
Жапырақ кешер күн келді...
Элегия
Бір жапырақ қалмапты-ау тал басында!
Жас қарағай
Қараша
Сарыала күз салқындады
Күрсіндірді мына күз
Сағым жоқ
Өртен, жапырақ, күлге айнал!
Ешкімді
Жалғыз қайың
Қар жауып тұр...
Қар қонып жапыраққа қалыпты шын
Қабіріңді, ана, қар басып қалды
Жамбасы шірігенше жатқан қар-ау
Көрсем екен тезірек Көктем басын
Ғажапсың, Өмір, ғажапсың!
Жүрегім бүршік жарды...
Самарқанның көк тасы
Көктемнің бұла бұлттары-ай!
Таң көзінен тамды мұң
Бағдаттың ұқсай қалып сайқалына
Жезөкше
Ұятың – ақ бетіңнің қызылы еді
Күнәһар
Қыз-қырқынның қып-қызыл ішіндемін
Жазда жаным жаурады, қалтырап тəн
Көрінсе əзірейілдей ақ самайым
Қаланың түні – қара орман
Қабірі қайда Шəмшінің, білесіңдер ме?
Өткінші жалған
Ағызып өткен аттай даламенен
Арман
Тәубе
Бесік
Апырай, мен бұл күнге қалай келдім?
Бозторғай
О, Құдірет!
Балауыз шам
Автопортрет
Ілуде бір көгінен Күн шығатын
Жараспаған дəм-тұзы жердегімен
Бұл өмірде бəрі жаңа, бəрі ескі!
Тағдырымның тəтті уын таттым мен де
Өлсем – елеспін
Көрген түсі жақсылыққа жорамал
Жасымнан кешкен
Екі байлық
Күмəнім жоқ
Терісқақпай
Саясатсымақтарға
Мерез
Сыздауық
Міскін
Аттан түскен мырзадай
Күннен күдер үзбедім
Түрме
Мен Тазы бола алмадым жылмаңдаған
Ай қараңғы, күн бұлт кешесі мен
Ақырзаман
Ғұмыр сазы
Өтті өмір
Əуелеп ұшқан алты қаз…
Жігіттің жалқау келер жамбасшылы
Тағы бір гүлім солды ғой
Күрсініп салдық…
Денем – шоқ
«Кеңсай» мен Кент арасы таяқ тастам
Айналайын, Қарасаз!
Қайран, Шəмші!..
Алқара көк қандай əсем, айшықты?!:
Аққулар билегенде
Көкірегінде көлдей тұнық мұңы бар
Сезім сергек
Шаңқай түс
Арзу
Бүгінгінің әкімі
Ақылымнан болса егер айлам басым
Мұқағали
Баспагерге базына
Көктемді аңсау
Ақын гүлі
Жыл басы
Өлгендер жақсы...
Жалған-ай
Домбыра
Аллаға арзу
Дүние
Ана
Анда-санда...
Күз
Түсінбей өтерсің сен мені...
Тақ
Ашына
Хан
Алакүлік
Көктем
Қабір
Құс
Доп аунатқан ісім не пендеменен
Әкім
Бұл қазақта...
Қасіреттің қаншығы
Өксікті естіп өрекпіген өзеннен
Ел еңсесі есті ұлды
«Қу шанақтың» құлақ күйін келтірдім
Махаббат деген мекеннің мəңгі шөлінде
Кешегі кербез жиырмабес...
Жүрек
Елес
Қарағым – Қайың қалтырап тоңды
Бұлбұл барда
Жер – мекенім болғанда, көк – тұрағым
Қанар-қанбас қаным бар,
Ұйқас
Жек көремін мен сені, жек көремін!
Қазақтың Есенині бола алам ба
Елес
Айтылмай қалса, сөз – қайғы
Күн жылайды
Түрме
Иə, мен тұтқындамын, тұтқындамын
Хан, мақтанба
Дүниежалған
Беу, бейкүнə Жəннатым
Көксеу
Тіршілік
Қиял
Маңдайының тері ащы, тұзы қалың
Күрке
Өткен өтті
Тағдыр
Қорқыныш
Абайша
Ару
Анашым!
Қайғы емес
Тəнім өледі
Қазақ
Əттең-ай
Жамыратса толқынын Өмір – теңіз
Іштен балқып жүргенде
Қасірет
Қасиет
Нала
Қорқытты көрдім түсімде
Арман
Тек
Тәубе
Ұрпақ
Ақын
Шенеунік
Дискомфорт
Ойқамау
Жезөкше
Қараша
Түнгі қонақ
Сені мен біз
Шер
Жалғыздық. Жабырқау
Жан-жүрегім – жаралы өлең
Түн тербеген тылсым өңін
Хабарымды ел емес, жел біледі
Көбейіп тұр көзі үңгір барымташы
Əлдекімге
Кетпейді көзден көктем
Сұм заман сұрқия өңді бейбеттенген
Күз
Қамшы
Аманат
Көлдегі қоңыр қаз едім
Менімен ерегеспе, ерегеспе
Мезгіл
Керемет
Кеш түледім
Өмір мені қағып жатыр шөміштен
Өмір емес
«Ақын бай..» дейді əлдекім
Босаға
Періште
Отқа, суға салғалы шыбын жанды
Өмірбаян
Азу тісі – көкала, қатқан сүңгі
Төрдегі орным көрінер тұманданып
Кеңсай
Естімегелі көп болды тырнаның үнін
Қыс
Аямай-ақ қой мені, аямай-ақ
Қайда жүр едің?
Көктем
Алшаң-алшаң аттармыз
Бақ пен бап
Алғанша Ажал – сұр мерген
Жүрісінен жаңылған жорғадайын
Бақыт қолда сусиды сынаптайын
Нала
Экспромт
Ойнама менің жүйкеммен,
Мамырыммен марқайдым
Қол жетпес əлем-жəлемге
Көкейтескен
Өмір!
Желтоқсан
Мезі мезгіл меңдеп мені бір өңшең
Қобыз
Күн шығады күлімдеп
Арман
Күйдірдің-ау, құба қыз, қу жүректі
Не қайыр көктегі айды көксегеннен?
Саусағыма ілінді бұрым-бұлақ
Маза
Қара мысық
Қызғыш құс
Саған бола...
Жолаушы
Кейде менің кеудемде...
Жұмбақ
Менің əнім...
Мен Құдайдың құлымын, ұлы емеспін
Өлген қайтып келе ме?
Құдайға құлдық ұрып, құлша нандым
Бұл өмірден
Бұлбұл құс қонбайды екен бақшаға ұдай
Күдік
Ақырғы аманат
Барсакелмес
Алакөлдің ақиығы
Қарап көріңіз
Нақыл сөздер
Өмірдің мәні — оны мәнмен толтыруда.
-
Виктор Франкл
Өмірде мақсаты бар адам кез келген қиындыққа шыдайды. Философиялық стиль: «Кімнің өмірде "не үшін" дегені болса, ол кез келген "қалайға" төтеп бере...
-
Фридрих Ницше
Асыл адам сөзге баяу, іске жылдам болғысы келеді. Оригинал (қытайша): 子曰:「君子欲讷于言而敏于行。」 Түсіндірме: 君子 – асыл адам, ізгі мінезді адам. 欲讷于...
-
Конфуций
Ұстаз айтты: Жақсы адам (жан-жақты, парасатты адам) өзгерісті өзінен бастайды, ал ойсыз адам басқаларды кінәлайды. Оригинал мәтіні (қытайша классик...
-
Конфуций
Барлық нақыл сөздер
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі
×
Қателік орын алды
×
SYSTEM INFO
- Виктор Франкл
- Фридрих Ницше
- Конфуций
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі