«Қу шанақтың» құлақ күйін келтірдім

«Қу шанақтың» құлақ күйін келтірдім,
Желігімді қоздырмаққа жең түрдім.
Көзімдегі көк шыбынды қашырып,
Өзектегі өксігімді өлтірдім.
Серілерше келіп еді серпілгім,
Көзден ақты удай ащы ертіндім.
Дара қалдым,
Жараландым,
Дал болдым
Дауа таппай дəргейіне дертімнің.
Күлге айналған ошағында өртімнің
Кемірілдім, кездіксіз-ақ кертілдім.
Емексітпей,
Елес құрлы, ең құрса,
Есігімнен енсең етті, Еркін күн?!