Қол жетпес əлем-жəлемге

Қол жетпес əлем-жəлемге
Көзімді саттым, телмірдім.
Жезөкше мынау əлемге
Жетім көзімді емдірдім.
Қалмаған құйттай қадірі
Наданға сөзден бөз қымбат.
Азғындап алтын тамыры,
Бара ма ұрпақ тозғындап?
Мойынға мінген мінəжіп
Ұйқымды шəйдай аштырды.
Атымтай – көңіл құлазып,
Қарабай – пейіл асқынды.
Үмітті өлген азалап,
Күдікпен қайта туамын.
Жанымды жаспен жазалап,
Тəнімді таспен қуамын!