Тәубе – Исраил Сапарбай

Түскен сайын есіме бала кезім,
Тұнжыр мұңға тұншығар қара көзім.
Құла дүзді бетке алып құрыр ма едім,
Құбыладай болмасаң, Далам, өзің.
Қалмай жүріп қайдағы тамашадан
Не жақсылық жасадым, Ана, саған?
...Бар-жоғымды жоқтатпай, бас жағыңа
Барып жүрсе жарар-ау бала-шағам...
Сөз ауанын аңғарсам арғылардың,
Сенсіз, Əке, жетіммін, жарлы жанмын.
Қара жердің үстінен əлі күнге
Қабіріңді таба алмай дəргүмəнмін.
Кімге шертіп шерімді таратайын?
Тарыққанда демейді-ау таң атайын.
Əлсін-əлсін түсіме ене бердің,
Айтпақ па едің əлдене, ағатайым?..
Саңылаудан сығалап жарық ене
Жадырайды ақынның жаны неге?
Қабір де сау, төбеде Тəңір де сау,
Шүкір, шүкір, мың тəубе бəріне де!..