Аямай-ақ қой мені, аямай-ақ

Аямай-ақ қой мені, аямай-ақ
Бірі екен деп ақынның жалаңаяқ.
Сенің құлқың – құныкер қу дүние,
Менің мүлкім – тар кепеш, табақ, аяқ...
Жүрген жан деп ойлама Жұмақ іздеп,
Жұмақ бізді нағылсын,
Күнəміз көп...
Талқанымыз таусылып қалғандай ма,
Ана қыз деп,
Жүргенде мына қыз деп.
Қалды дейсің қай қызық қыздан басқа,
«Өлсем, орным – қара жер мұз болмас па»?
Ауызға алып Алла атын ант етемін,
Қыздан басқа «олжаны» қызғанбасқа!