Көлдегі қоңыр қаз едім

Көлдегі қоңыр қаз едім,
Көздегі тұнжыр наз едім.
Шертілмей жүрген күй едім,
Айтылмай жүрген саз едім...
Көзіме қарап мөлдіршең
Көліме келіп қондың сен.
Əніме жаның жарасып,
Бəріне ие болдың сен!
Көл едім... шөлге айналдым,
Көркіңе жіпсіз байландым.
Көл де бар,
Наз да,
Саз да бар
Көзіңнен, жаным, айналдым!