Өтті өмір – Исраил Сапарбай

«Өмір дегенің – бір күндік сəуле екен ғой…»
Мұқағали

Өтті өмір нөсерлетіп, жауындатып,
Селдетіп,
Борандатып,
Дауылдатып, –
Күнімді күркіретіп, дүркіретіп,
Жүгімді жүрген сайын ауырлатып.
Өтті өмір алай-дүлей қас қағымда,
Жай ойнап жазатайым аспанымда.
Ажалым аңдып отыр аяқ жақта,
Кемпірім қалғып отыр бас жағымда.
Жанарым жасаурайды əлденеге…
Жаратқан жан-денеге əл бере ме?
Шапағын шашыратып шартарапқа
Құдай-ау, тағы да бір таң келе ме?!
Құдай-ау, тағы да бір күн келе ме?!
Күн көзі зіл денеге нұр бере ме?
Тұншығып кеудемдегі сəби сəуле,
Тіршілік келмей жатыр тілге неге?
…Өтті өмір,
Амал қанша,
Шарам қанша.
Қай заман қайта туып, жаралғанша?..
Келмеске бетім бұрдым,
Не тындырдым?
«Той тарқар, – деген бар, – таз таранғанша».
Өтті өмір…