Болды ғой сыз өткендей табанымнан – Исраил Сапарбай

Болды ғой сыз өткендей табанымнан,
Қар жауды, қалқам, неге қабағыңнан?
Мен де бір нəзік гүл ем...
Суық сорып,
Үзіліп түссем неттім сағағымнан?
Жылуын жанарыңның жиып алып,
Əп-сəтте кетпек пе едің үйіңе алып?
Қараймын
қабағына жаутаң-жаутаң,
Көзіме қоңыр мұңды құйып алып.
Шанасын аяз толы атқа байлап,
Арадан өткені ме ақпан ойнап,
Қалайша бір уыс боп қалар мынау,
Жайылып етек-жеңі жатқан аймақ?
Шытпашы қабағыңды,
өтінемін,
Онсыз да көлеңкелі көкірегім.
Көміліп көк теңізге қалмай ма əлем,
Төгілсе шарасынан екі көлім?..