Орынымыздан оянбай, тұрмай

Орынымыздан оянбай, тұрмай,
Айласыз ажал тіл күрмеп,
Жекпе-жектегі ноян батырдай
Кетіп жатырмыз бір-бірлеп.
Шебіміз сиреп, сетінеді ме,
Қаусырып шебін қара түн?
Кім қарар өлең – жетімегіме
Соңымда сорлап қалатын?..
Айтамын жылап ақырғы əнімді
Ажалға налып ұрты май:
Аясандаршы ақындарыңды –
Батырларыңды, жұртым-ай?!

---