Ғұмыр сазы

Той да өтер,
Қызық та өтер,
Думан да өтер…
Арқырап ағар Уақыт судан бетер.
Құбылған дүниенің қыр соңынан
Құс салып,
Құрық алып қуған жетер.
Зулайды жел де, жыл да зымырандай,
Қозғалса қозатұғын жыны бардай!
Кемең де кемерінен шайқатылып,
Емен де екпінінен жығылардай!
Бəрі өтер:
Сауық та өтер,
Сайран да өтер…
Бақ-дəулет баяны жоқ байдан кетер.
Жыртығы көңіліңнің қырық жамау,
Білмейсің келетінін қайдан қатер.
Демейсің: «Сайран бекер, сауық бекер»,
Қарасын көрсетсе де қауіп-қатер.
Танымай тəңіріңді жүргеніңде
Тал түстен Күн бесінге ауып кетер.
Тал түстен ауатынын Күн бесінге
Тəңірін танитындар білмесін бе.
Атқан таң, батқан күннің іргесінде
Күндерге күн ілесіп, жыл көшуде.
Көшуде бəрі, бəрі…
Ел де, жел де.
Көшеміз бұл жалғаннан сен де, мен де.
Көрінер Жер пейіш боп періштеге,
Көрінер көк жұмақ боп пенделерге.
…Көшеміз бұл дүниеден сен де, мен де…

---