Өлең, жыр, ақындар

Ару

  • 22.07.2021
  • 0
  • 0
  • 939
Бұрала басып ырғал да,
Бұрымға байла еркімді.
Қозғала алмай тұрғанда,
Қоздырып кетші дертімді!
Күн нұры сырғып сырғаңда,
Көлденең тартшы көркіңді?!
Көзінді ашып-жұмғанда –
Көңілде кəусар көл тұнды.
Тоқ бұрым мықынды ұрғанда,
Толықсып тəнің серпілді.
Жүзіңді бері бұрғанда,
Жұмақтан жұпар жел тұрды.
Нəп-нəзік белің қылдан да
Нəпсімнің құртын өлтірді.
Сезімім сейіл құрғанда,
Желігім құстай желпінді!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Терісқақпай

  • 0
  • 0

Адамды адам айналды аямасқа,
Арызымды айтамын қай Алашқа?
Қорамсаққа қол салғым кеп тұрады
Айнамкөлде қос аққу аяласса.

Толық

Дел-сал денем

  • 0
  • 0

Дел-сал денем...
Деліқұлға дегбірсіз «дем сал...» деп ем:
Үшкірді де түшкірді Ол бетіме.
Жел жүгіріп өткендей көл бетіне:

Толық

Ғашық болу...

  • 1
  • 0

Ғашық болу...
Емес ол тасып-толу.
Қамкөңілдің дауасы—қасықтағы у.
«Көлеңкемді көмген жан өлмесін...» деп

Толық