Анашым!

Анашым!
Ақ сүт беріп асырадың,
Жазмыштың жазғанына жасымадың.
Жарық күн жанарымнан сөнген сəтте,
Барады, мен болмасам, қасыңа кім?
Тағдырым!
Тарыдайын шашырадың...
Толқындай жарға соққан асығамын.
Ақырет сарайынан жай алғанда,
Гүлтəжін қояр екен басыма кім?..

---