Түн тербеген тылсым өңін

Түн тербеген тылсым өңін
Жас қайыңның бүршігі едім.
Күн шыққанда күлім қағып,
Күз келгенде күрсінемін.
Кім біліпті ақпан жайын,
Ақ боранға тап болмайын.
Жаумай жатып еріп кетер
Жаным мақпал ақ қардайын.
Түсіме еніп қаралы емен..,
Ішіме еніп барады əлем.
Сен қартайсаң қартая бер,
Мен жас болып қала берем!..

---