Самал

Самал, сенен нәзік не бар, жұмсақ не?
Айтсыншы әлем,
айтсыншы аспан аясы!
Үміт құсын ұшырар шартарапқа,
Алақаның көңілдердің саясы.
Жер жаһанды кезіп мынау іздейсің,
Кейіс қабақ болу үшін панасы
Нәзік демің желпіп өтсе, ақырын
Жеңілдейді сыздаған жан жарасы.
Маған күншіл,
саған дұшпан – ызғырық,
Өмір заңы келе атқалы біз біліп...
Арамызда бар ғой әлі қайсы бір
Жетпейтіндер сендегі бар ізгілік.