Үш қадірсіз – Тұрсынхан Әбдірахманова

I
«Үш қадірсіз,
үш арсыз» бар дейді халық,
Түсініп терең,
айтқан ғой төркінін танып.
Қысқа жаз өтіп,
қоңыр күз жетіп жатады,
Өткеріп бәрін
жүрміз бе мәніне барып.
Амандық, жастық,
денсаулық дейді қадірсіз,
«Басқа іс түскен
баспақшыл» шақта танисыз.
Өткізіп алып,
өкініш шеккен пендеміз,
Тартпайтын аяқ
түскенше барып қабырға із. 

II
Ұйқы мен күлкі,
тамақ дейді ғой арсыздар,
Жатса да мұның
мағынасында қанша ызғар,
Ұйқы ұйықтап,
тамақ іштің деп ешкім сөкпейді.
Қайғылы қаза
үстінде дағы жан сыздар.
Жер басып жүре
алмайтынындай ауасыз,
Тірліктің көзі,
қалай деп кінә тағасыз!
Күрмеліп тілі,
аяғын әзер басқанды айт,
Аянышсыз-ақ
бейшара дерлік дауасыз.