Өлең, жыр, ақындар

Ақын

  • 29.07.2021
  • 0
  • 0
  • 1289
Ақында Ілиястан кім аса алған,
Мың бұлбұл көкірегіне ұя салған.
Табиғат жомарттықпен алуан сырлы
Өнерден сом тұлғасын құя салған.
Бар тыныс, барша демі, жаз көркімен,
Арлы ұл, ару қызын өз еркімен
Сайратып,
сан ғасырғы сонау байтақ
Даланды көз алдыңа қаз кетірген.
Тоты күй тоқсан тарау көз ілмеген,
Бірде асқақ, бірде нәзік сезімменен,
Бағынып ақындықтың құдіретіне
Жосылып жыр жолында безілдеген.
Ақын ол ел тұлғасын биіктеткен,
Ақын ол өр тұлғасын сүйікті еткен.
Ақын ол ескерткішін өзі қойып,
Арманды өмір жолын түйіп кеткен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жылы қабақ

  • 0
  • 0

Арасан-Капалда демалып жатқанда
Шәймерден деген ақсақал бастап, бір
топ майдангер, еңбек ардагерлері ауырып
қалғаныңды естіп, көңіліңді сұрай келіпті.

Толық

Нәзекет

  • 0
  • 0

Жымиған күлкің
жанымды жарқын жаз етеді.
Төркінін сөздің
танисың айтса наз өтеді.

Толық

Неге

  • 0
  • 0

Неге келгім келе береді езіңе?
Неге сенің қарай берем көзіңе?
Қорыққан қоян тәрізденіп ойларым
Неге қашады аралассаң сөзіме?

Толық

Қарап көріңіз