Мейірланым – Тұрсынхан Әбдірахманова

Кішкентай ботам,
Мейірланым, сол мейірлім,
Жаныма сусын
қалтқысыз сәби пейілің.
Танауы тәмпіш,
сүйкімді жүзі қылықтым,
Қылығыңменен
қандырдың әжең мейірін.
Еркелеп маған
алғанша конфет баласың,
«Қорықпа, мен бармын» —
деп қонуға да қаласың.
Шын көріп сірә
қалмады ма деп ақырын
Көз қиығыңды
анаңа да ептеп саласың.
Екі ағаңменен
мен үшін болып таласың,
Аға еді демей,
жұдырықты да саласың.
Мейрам қып үйді
шуаққа бөлеп, дадалап,
Емдейсің менің
жанымның бітпес жарасын.
Кішкентай ботам,
бал тілдім, саған не дейін,
Ғұмырлы бол деп
ақ тілеу – бата берейін.
Азамат боп ос,
арыңа тозаң жуытпай,
Ақ сүтін ақтап
көтеріп анаң мерейін.