Жылы қабақ – Тұрсынхан Әбдірахманова

Арасан-Капалда демалып жатқанда
Шәймерден деген ақсақал бастап, бір
топ майдангер, еңбек ардагерлері ауырып
қалғаныңды естіп, көңіліңді сұрай келіпті.
Содан туған бір шумақтар еді.
Ауырғанның көңілін сұрай барамыз.
Демейміз ғой дертін бөліп аламыз.
Тарыққанға жылы қабақ. таныту
Ізгіліктен бастау алады тарап із.
Жарым ырыс жақсы сөздің не бірін
Айтып, Алла жалғасын тек өмірін,
Шипа берсін шыбын жанға деп тілеп,
Науқас жанның көтеру ғой көңілін.
Бабалардан мирас бізге бұл ғұрып,
Тұрған жоқ па елдік сырын білдіріп.
Бүгінгі кей зиялымыз секілді
Жатпапты олар жақсы көңілін бұл қылып.
Бүгінгілер қабағына қаратып,
Онсыз елге күн шықпастай, таң атып,
Ызбарланып, ызғар шашып маңына
Жүреді ғой қарадай қар боратып.
Кейбір дүрдің сәлемі де сатулы
Әр қадамы мол есепке батулы.
Көңіл нарқын көтеріп піл бола қап
Сиретеді араңдағы татуды.