Биші – Тұрсынхан Әбдірахманова

Жанарды жаулаған сымбаты
Шебер қолдан шыққан мүсіндей
Алақанға алып қондырсаң
Қоярдай жерге әсте түсірмей.
Шаншылып башпайдың ұшынан...
Керемет көрмессің тап мұндай.
Сылдырсыз су сызған көлдегі
Жарасқан қос жұбай аққудай.
Елік дәл елеңдеп орғыса,
Еркелігі билер еркінді.
Жүрісі Керіктей кербез-ақ
Еру ғып елтітер әркімді.
Зымырап зырласа, ұршықтай,
Құйынның қимылын танытқан.
Әуелеп ұшқанда ауада
Айнымас қалқыған мамықтан.
Маусымдық гүл ғұрлы бүр ашпай,
Жас сұлу өмірмен қоштасып...
Дененің қимылы осылай
Сөйледі тағдырын қос ғашық.
Ғасырлар қойнауын актарып
Тылсымдай сырларын жан ұққан
Сан қырын саралап өнердің
Табылмас қараудан жалыққан.