Тұрсынбекке – Тұрсынхан Әбдірахманова

Артымнан іздеп келер бауырымсың,
Емессің ел қарасы тәуірімсің.
Қанаттас сен тұрғанда кім өткереді
Апаңның мерейтойдай ауыр ісін.
Адамның бауыр деген бауыр еті,
Қаны бір қазақтың бір ақ ниеті.
Өзі емес, көңілі туыс болып жатса,
Танылар адамдық мол қасиеті.
Біз бұдан емеспіз ғой құралақан,
Көңілге дәнекер ме ат пен атан.
Бір ауыз жылы сөз ғой адамдарды,
Туыстай табыстырып жалғап жатқан.
Ерекше тәнті бұған қазақ атты,
Ол тұрған жерде озар адам аты.
Рухы биік тұрар ұлтым десе,
Халқының дара тұлға азаматы.
Тұрсынбек, тандап алдым өзіңді ерек,
Тойымды басқар өзің, бастық бол деп
Түбі бір арғын-найман бір туысқан
Тегім бір, матай қызы емес бөлек.
Әзіл ғой! Шынымды айтсам мен өзіңе Тәнтімін.
Тура айтар от сөзіңе
Айтса істеп, кессе үзетін азаматсың
Кім сеніп үміт артпас мінезіңе.

19.03.2002 жыл.