Алматы. Ойынхана

Аспанның ағылған бозқырау тамшысы,
Жапырақ бояуын мезгілге тонатқан.
Жалынсыз жанарлар көшеде шарпысып,
Адамдар осылай өздерін жоғалтқан.
Таппайсың қаланың
Көңілі қай маңда?
Кешқұрым тәкаппар сұлулар жол алар.
Талыққан нәресте саусағын жайғанда,
Дәніккен құмарпаз үйіне оралар.
Оралар үйіне...
Миында көше әні,
Қоп-қою түтінге тұншыққан мас ұлдар.
Кім енді кімдерді қай жақтан тосады?
Рулетка секілді айналған ғасырлар.
...Тағылым қаншама біз оқып бітірер,
Ертең де басылмас шаһардың аптығы.
Сарғайған жүзіңе уақыт түкірер,
Тәніңді ұлы жер қойнына тапсырып.
О, ұлы даланың оғылан ұланы,
Сіз маған өзге елдің қаласын айтасыз.
Ол жерде осылай құбылғыш шырағы...
«Некесіз тойлардан би-билеп қайтасыз».
Алматы – Лас-Вегас – Алматы.