Мамыр бiттi – Есей Жеңісұлы

Мамыр бiттi,
маусым келдi.
Сезiлмейдi ақ таңнан сыз.
Мен естиiн даусыңды ендi,
Петербордан хат жазған қыз.
Қызықтырып тарттың менi –
Әлде дақпырт-атағы ма...
Петербордың ақ түндерi
Тұр ма орнап шаһарыңа?
Өлеусiреп жанған оттар...
Тынып барша жаратылыс...
Мүлгiп үйлер, ғимараттар,
Нева баяу...
қала тыныш...
Ай жоғалған...
Уақыт бөтен.
Шолпан да жоқ таңда туар.
Ақ түн деген –
...бақыт па екен?
Ақ түн деген –
...арман шығар.
Ал бiздiң түн тым қараңғы,
Көлiктiң көп көштi легi.
Көңiл шiркiн мұңға оранды,
Әуен талып естiледi.
Бiздiң қала от шашты мың,
Елегiзiп, бақтым да ерек –
Алатаудың ақ бас шыңын
Ай сүйгенiн ақ түн бе деп.
Құрбым, солай жыр арнағам,
Ұйықтағым жоқ елден кейiн.
Ақ түнiңдi жiбер маған,
Таңға дейiн серуендейiн...