Тамыз бекеті – Мағиза Құнапияқызы

Мендегі арзан шаттықты мөлдір мұң жеңді,
Көндіре алмадым ырқыма көндіргім келді.
Тамыздың кеші тамылжып тəтті күй шерткен,
Елжіреп тұрып еске алам сол бір күндерді.

Елжіреп тұрып еске алам, жазығым қанша?
Əл жиғызатын сол шақтар азығым болса.
Өзімнен басқа жауапқа тарта алам кімді,
Келмейтін күтіп кемені жазым ұрланса?!

Бермейді сосын сұрақтар өзіме тыным,
Кетпестей ұя салады көзіме мұңым.
Бақыт дейтұғын мейманның сезбедім бірақ,
Тамыз дейтұғын бекеттен кезігетінін.

Сүйінші сұрап қос өзен жосыла аққанда,
Аң-таң боп тұрдық сəл ұқсап ақымақтарға.
Куəміз деді екі тау бақыттарыңа,
Алаңсыз жерге құлады жапырақтар да.

Жаныма алдым керегін күмбір үндерден,
Көзіміз ессіз қуанды бір- бірін көрген.
Күннің де көзі жүректі күйдіретұғын,
Ғажайып мұндай бекетке кім бұрын келген?!

Мендегі арзан шаттықты мөлдір мұң жеңді…