Боранда – Мағиза Құнапияқызы

Қатты соққан долы боран жүргізбей,
Тұр шаттықтың қақпасынан кіргізбей.
Қарсы қарап жүріп келем сонда да,
Қасіретімді еш пендеге білгізбей.

Боран алып қашпақ болды шашымды,
Қайда әкетті көзден аққан жасымды.
Саған арнап теріп алған гүлдерім,
Бей-берекет уысымнан шашылды.

Долы боран бар ашуын төгеді,
Бұрылмадым.ықтасындар көп еді.
Боран тынар күн шығады сонан соң,
Мені нәзік нұрыменен өбеді.

Боран тынар . сенесің бе осыған?
Жан емеспін бұрұасыннан шошыған.
Күннің алтын сәулесімен жылынып,
Арманымның арайына қосылам.

Қатты соққан долы боран жүргізбей,
Тұр шаттықтың қақпасынан кіргізбей.
Қарсы қарап жүріп келем сонда да,
Қасіретімді еш пендеге білгізбей!…