Жалғыз қайық – Қанипа Бұғыбаева

Қамшылаған өкпек желдің өтінде
Жағалауға шағала боп жетуге
Жалғыз қайық келе жатыр қалтылдап
Көкшіл шәйі, бұйра толқын бетінде...
Жайма-шуақ аспан көзін сырға орап,
Келе жатыр ескек ескен бір қонақ.
Толқындарын сүйетіндей теңіздің,
Таңғы күннің күміс нұры сырғанап.
Теңіз жатыр торғын толқын ораған,
Шымыр-шымыр тұла бойға тарап ән.
Қалықтаған шағалаға ұқсайды
Қыз қолымен желпіген ақ орамал.
Шағалалар ұшар бауыры жарқылдап,
Шексіз-шетсіз көк теңізді алқымға ап.
Жағалауға жету үшін асығып,
Жалғыз қайық келе жатыр қалтылдап..
Көкірегін сағыныш, мұң жаулаған,
Өзі де бір табиғаттан аумаған.
Келе жатыр ескек ескен жолаушы
Көздерінде аспан-теңіз аунаған!..