Эпиграмма – Ермахан Шайхыұлы

Мұхтар Шахановқа

Өз пырағын баптап алған Шаханов,
Өз жыр-әнін жаттап алған Шаханов.
Желтоқсанның ызғарынан қаймықпай,
Қазақ жұртын ақтап алған Шаханов.

Өзге елді елсінбеген Шаханов,
Өзге жерді жерсінбеген Шаханов.
Ел тағдыры шешілгелі тұрғанда,
Бас хатшыны менсінбеген Шаханов.

Тіл дауында атып тұрған Шаханов,
Діл жауын да атып ұрған Шаханов.
Қасиетті қара өлеңін қазақтың,
Біле білсек, жақұт қылған – Шаханов.

Бақташымен танысқан да Шаханов,
Жақтасымен табысқан да Шаханов.
Шыңғысханды ар сотына берем деп,
Аттасымен алысқан да Шаханов.

Көрген емес ешбір жерде мат алып,
Сөзінде оның болған емес қаталық.
Ақырзаман қалса-дағы тақалып,
Алған беттен қайтпайды ғой Шаханов.