Тасқа жанып төзімді

Тасқа жанып төзімді,
Тауға соқтым басымды.
Көрген кезде өзіңді
Көрсетпедім жасымды.
Ынтызарым бір сенде,
Ессіз-түссіз берілдім.
Сүйгенімді білсем де,
Сүйкімсіздеу көріндім.
Өшіп барып бір үміт,
Байқамадым жанғанын.
Кеткеніңде сүрініп,
Демеу бола алмадым.
Мына менде мол кінә,
Қызығыма құм аттым.
Күлдірудің орнына
Қайта-қайта жылаттым.
Көрсетсем де көп азап,
Жүре бердің көріп құр...
Бәрі бүгін,
О, ғажап!
Керісінше болып тұр.
Айрылдым да еркімнен,
(Туды маған басқа күн).
Ақылыңмен, көркіңмен
Байлап-матап тастадың.
Махаббаттың зәріне
Уланатын кезім бұл.
...Көндім, төздім бәріне –
Өлтірсең де, өзің біл!