Өлең, жыр, ақындар

Әдемі әйел

  • 19.09.2021
  • 0
  • 0
  • 808
Атқанынша көктемнің құба таңы,
Әдемі әйел өз-өзін жұбатады.
Сағынышы шашылып көзіндегі,
Кей түндері жүрегін жылатады.
Жанын арбап сол күні елес түнгі,
Мұңайды әйел...(оны ешкім демес мұңды.)
Үрпек бас шақ туса да үздіктіріп,
Кездестірген жоқ бірақ ол ешкімді.
Айтқан жоқ жалғыздығы жайлы өзгеге,
Айналған жоқ тағы да айкезбеге.
Күллі әлемнің тынышын алып келген,
Әдемі әйел әулие қай кезде де.
Күй кешеді кей күні шалқымалы,
Жар құшағын аңсайды...бар құмары.
Гүлдерменен жастығын ұзартса да,
Ақжағалақ аққудай шарқ ұрады.
Келсе де бір басына қанша қайғы,
Бір көктемін күтуден шаршамайды.
Гүл ашатын мезгілін күтеді ылғи,
Одан өзге ештеңе аңсамайды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аялаумен ақ келбетін арманның

  • 0
  • 0

Аялаумен ақ келбетін арманның,
Жүрегіңе жүрек болып жалғандым.
Сезіміңнің саусағына сүйріктей,
Жарқыраған жырдан жүзік салғанмын.

Толық

Саған бүгін гүл сыйлайын алқызыл

  • 0
  • 0

Саған бүгін гүл сыйлайын алқызыл,
Тағдырымда жолықтырған жалғызым.
Саған теңеп әуре болып қайтемін,
Жан көрмеген жұмақтағы хор қызын.

Толық

Жазу

  • 0
  • 0

Жазудан кім опа тапқан жалғанда,
Біле тұра мен де жаздым өлеңді.
Арманымды жалғап жүрмін арманға,
Айлағынан айырсам да кемемді.

Толық

Қарап көріңіз