Өлең, жыр, ақындар

Әдемі әйел

  • 19.09.2021
  • 0
  • 0
  • 544
Атқанынша көктемнің құба таңы,
Әдемі әйел өз-өзін жұбатады.
Сағынышы шашылып көзіндегі,
Кей түндері жүрегін жылатады.
Жанын арбап сол күні елес түнгі,
Мұңайды әйел...(оны ешкім демес мұңды.)
Үрпек бас шақ туса да үздіктіріп,
Кездестірген жоқ бірақ ол ешкімді.
Айтқан жоқ жалғыздығы жайлы өзгеге,
Айналған жоқ тағы да айкезбеге.
Күллі әлемнің тынышын алып келген,
Әдемі әйел әулие қай кезде де.
Күй кешеді кей күні шалқымалы,
Жар құшағын аңсайды...бар құмары.
Гүлдерменен жастығын ұзартса да,
Ақжағалақ аққудай шарқ ұрады.
Келсе де бір басына қанша қайғы,
Бір көктемін күтуден шаршамайды.
Гүл ашатын мезгілін күтеді ылғи,
Одан өзге ештеңе аңсамайды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сезім

  • 0
  • 0

Махаббатсыз сәні келмес сазының –
Ақ өлеңмін...сүйдім сол да жазығым.
Тұмар қылып тағып алшы жырымды,
Тұма сынды тұнық қана нәзігім.

Толық

Элегия

  • 0
  • 0

Ақ бұлақтар ағып жатыр асыға,
Ай сәулесі шашырай гөр, шашыра.
Ғазал оқып келдім қайың қасына,
Гүл қыстырмақ болып қыздың шашына.

Толық

Күттім, күте шайыр болып шайқадым

  • 0
  • 0

Күттім, күте шайыр болып шайқадым,
Оның бәрін әнеугүні байқадың.
Гүлдер гүлге арзу айтып ашылса,
Арзамды мен саған ғана айтамын.

Толық

Қарап көріңіз