Көктемге хат – Хамит Есеман

Қарс айрылып тұр бүгін көкірегім,
Өзіңе мені жақын етіп едің.
Маған қиын болып тұр жалғыздығым,
Күткен қыздай кешікпе, өтінемін.
Сен келгенде қалайын шуақты еміп,
Бәйітімді оқиын бұлаққа еріп.
Ал бүгінге жүрегім жабығуда,
Ғайыптан оны да өзің жұбат келіп.

Түзелер-ау десем де көшім көппен,
Қалған мезгіл мінезі тосын неткен?!.
Мен қимаймын жанымның жұбанышын,
Мен жоқтаймын өзіңді есіл көктем.
Ақкөйлек бір ақынның жырын ұғар,
Ару аз көктем мінез, қылығы бал.
Сары шаш күз – кәрі қыз оң жақтағы,
Сен бойжеткен сияқты ең бұрымы бар.
Өзіңменен кеткенде көп арманым,
Сезінемін бір өлең жоғалғанын.
Хат жазбай-ақ қояйын десем енді,
Кешір көктем...
Тасжүрек бола алмадым.