Өлең, жыр, ақындар

Жол

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1525
Аттанбай бір сапарға тұрар ма адам,
Жол жатыр, міне, алдымда бұраңдаған.
Осынау бұлтаңы көп, бітпес жолда
Жігіт пе ат басын ап жүре алмаған?!
Көп шығар көргенімнен көрмегенім,
Асығып алғы күнге мен келемін.
Тасырқап табанынан қалмаса екен
Әйтеуір «Көңіл» деген көк дөненім.
Арнасы арманымның толы ағынға,
Күйіп күнге, суыққа тоңамын да.
Түбі мен жақсымен де, жаманмен де
Тоғысам тоғыз жолдың торабында.
Тарылтып жол азабы тынысымды,
Сен рет көңілімнің қыры сынды.
Бірақ мен келем әлі талпынумен,
Тірлікте тындырсам деп бір ісімді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайырылмас өлім кемесі

  • 0
  • 0

Табытта жатыр ақынның абзал денесі,
Табыт па, сірә, өмірдің ақтық елесі?
Кетеді қазір ғайып боп көзден бұлдырап,
Қаралы табыт – қайырылмас өлім кемесі.

Толық

Бесік жыры

  • 0
  • 1

Адамның еске түссе есіл күні,
Есіне түседі екен бесік жыры.
Жадымнан оқта-текте шығып кетсе,
Анашым, айналайын, кешір мұны.

Толық

Астау туралы

  • 0
  • 0

Шықсаң да шың басына аспандаған,
Қия ма ата мүлкін тастауға адам?
Оралып туған жерге барғанымда,
Жолықты бабам шапқан астау маған.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар