Өлең, жыр, ақындар

Жол

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1483
Аттанбай бір сапарға тұрар ма адам,
Жол жатыр, міне, алдымда бұраңдаған.
Осынау бұлтаңы көп, бітпес жолда
Жігіт пе ат басын ап жүре алмаған?!
Көп шығар көргенімнен көрмегенім,
Асығып алғы күнге мен келемін.
Тасырқап табанынан қалмаса екен
Әйтеуір «Көңіл» деген көк дөненім.
Арнасы арманымның толы ағынға,
Күйіп күнге, суыққа тоңамын да.
Түбі мен жақсымен де, жаманмен де
Тоғысам тоғыз жолдың торабында.
Тарылтып жол азабы тынысымды,
Сен рет көңілімнің қыры сынды.
Бірақ мен келем әлі талпынумен,
Тірлікте тындырсам деп бір ісімді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аузыңа ит тебеді

  • 0
  • 0

Отты сөз өзек жарған тіл қарымас,
Ақыным, әр қиырға ұрма құлаш.
Қайтесің қу жаныңды қажай беріп,
Көк дөнен – көңіл, шіркін, күнде арымас.

Толық

Достық туралы

  • 0
  • 0

Майысқанда бұғанаң, қайысқанда қабырғаң,
Өлген досың үн қатып жататындай қабырдан.
Алақтайсың аспанға, далақтайсың далаға,
Бөркіңді ала қашқанда ала құйын қағынған.

Толық

Найзағай

  • 0
  • 0

Жарық дүние қымбат қой жан біткенге,
Жәндік екеш жан тәтті жәдіктерге.
Ғұмыр керек күллі бұл табиғатқа:
Барлық орман,

Толық

Қарап көріңіз