Өлең, жыр, ақындар

Бір танысқа

  • 22.09.2021
  • 0
  • 0
  • 821
Шыныменен сен мені білесің бе, ей?!
Білетіндей
Көлгірсіп күлесің ғой.
Менің жаным – ақ таудың ақ бұлағы,
Сенің көңілің – кір-қоқыс күресіндей.
Жалпақтаған боласың жақын жанша,
Көңілімнің қымызын сапырғанша.
Қара тастай кеудеңді аспанға атар
Дауыл бұғып жанымда жатыр қанша.
Ақ көбік боп жүресің алып қашып,
Көрінген боп өзіңше халыққа ашық.
Сыр ашпақ боп сықсиып сығалайсың,
Жымсып келіп, жасырын жабықты ашып.
Сөз қозғайсың ділмәрсіп кешегіден,
Су шығарып тарихтың төсегінен.
Бүгіннің де бұйдасын кері тартып,
Әуресің пенделік есебімен.
Мен тағы боп ойнадым сұр шағылда,
Сен жатқанда көгеннің бұршағында.
Мен келемін тау жаққа тура тартып,
Сен келесің мәз болып құр сағымға.
Жарқыным-ау, шынымен не білесің?
Көрінгенге итініп, емінесің.
Енді ежіктеп жүрсің сен
Әлдеқашан мен оқыған өмірдің емлесін...

1977


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайғы – менің қазынам

  • 0
  • 0

Акқу­қаздай айдынында жүзбесем де байлықтың,
Шашып­төгіп, шайқап ішіп, кілкілдеген май жұттым.
Пендеге тән күпірлікпен құмар ойнап көріп ем,
Қуаныштан жұрдай болып, есесіне қайғы ұттым.

Толық

Алматым менің

  • 0
  • 0

Аңсап келіп кім өзіңе бауыр баспаған,
Сендей қала бұл әлемнен табылмас маған.
Құшағыңда арманымен табысқан жастар,
Сенде тұңғыш махаббаттың әнін бастаған.

Толық

Жеңеше

  • 0
  • 0

Кездерімде сәл жүдеген,
Бір өзіңді аңсадым.
Шаршап келсем, елжіреген
Жүрегіңді аңсадым.

Толық