Қайырылмас өлім кемесі – Несіпбек Айтұлы

(Қабдыкәрім Ыдырысов қазасына)

Табытта жатыр ақынның абзал денесі,
Табыт па, сірә, өмірдің ақтық елесі?
Кетеді қазір ғайып боп көзден бұлдырап,
Қаралы табыт – қайырылмас өлім кемесі.
Жанатын кезде
Лапылдап маздап жанатын,
Баратын жерге
Аңқылдап ұшып баратын,
Сұңқар сымбатты,
Қыран мінезді сол ақын,
Қолқалап барсаң, кесіп беретін қанатын.
Ақындар неге кетеді осы ертерек,
Жүре бермес пе өмірге мынау еркелеп?!
Сағына күтіп тұрғандай қалың ел-жұрты
Абайлар қайта,
Қасымдар қайта келсе деп!
Ақынның үні,
Ақынның ізі өшер ме?
Ақынның рухы
Дауылда,
Селде,
Нөсерде!
Жүрегін жырға кетеді олар тапсырып,
Жұлдызы сөніп, жалғаннан мәңгі көшерде...

1978